In elke mens of organisatie spelen 'verborgen' krachten een rol, die wel voelbaar, maar niet zichtbaar zijn. Met de reguliere methoden van kijken naar onszelf en organisaties krijgen we deze krachten nauwelijks in kaart. Toch spelen ze een cruciale rol in de werking en effectiviteit van onszelf of organisaties. Zolang deze onzichtbare krachten de organisatie van dienst zijn, is er niets aan de hand. Als ze leiden tot een verlies aan vitaliteit is het zinvol om er aandacht aan te besteden. Een systemische bril kan zeer behulpzaam zijn bij het opsporen van de bron van een verstoring. Met deze bril op, stellen we vragen als: wat is de geschiedenis van deze mens of organisatie, heeft iedereen een plek, hoe is de balans tussen geven en nemen, hoe zit het met je persoonlijk leiderschap.
We gaan ook in op de verschillen tussen systeemdenken, het sociaal constructivistische denken en het systemische denken of de fenomenologische weg naar inzicht. Het eerste gaat uit van de suprematie van het denken, de hersenen, van de maakbaarheid van de mens. De fenomenologische manier van werken ziet juist af van een doel, maar staat open voor het onbekende. Je gaat op zoek naar datgene wat zich toont met terughoudendheid. Je zoekt naar wat zich vanuit het onzichtbare toont, wat oplicht en je tot handelen dwingt. Aan de hand van vele voorbeelden gaan we op zoek naar de onderstroom in onszelf en organisaties waar de liefde stroomt en waar vitaliteit de bovenhand heeft. Het werken met opstellingen hoort tot de mogelijkheden.
