Filmcyclus: who cares. Beeldend denken over kwetsbaarheid

Visuele media als film laten toe op een quasi-onmiddellijke wijze in contact te treden met problematieken die in het dagelijkse leven niet of slechts indirect worden gethematiseerd. Een film kan ons dat andere verhaal tonen, kan helpen om bepaalde vooroordelen, veronderstellingen, e.d. te doorprikken. Het gebruik van beelden confronteert ons op een eerder directe wijze, om te ‘moeten zien’ van datgene wat vaak moeilijk adequaat kan gezegd of verteld worden.

Met deze filmcyclus trachten we drie perspectieven te bieden op de complexe problematiek van kwetsbaarheid. Kwetsbaarheid laat zich immers naar haar eigen aard niet meten of objectiveren. Zij is vaak verborgen, schuilt daar waar we haar niet verwachten of krijgt nauwelijks een plaats omdat het leven nu eenmaal voortraast en zij niet past in het plaatje van onze ge-lukscultuur. Om gezien te worden, vraagt kwetsbaar-heid om een bijzonder oog; een oog waarvoor het me-dium film een geschikte bril kan zijn.

De drie films die we in deze cyclus vertonen proberen elk op hun manier ruimte en gevoel te scheppen voor de fragiliteit van het menselijke bestaan; voor breekbaarheid als de ruimte waarin de kwetsuur wordt opgelopen, maar ook mogelijkerwijze geheeld kan worden.

De filmvertoning zal telkens worden voorafgegaan door een korte, inleidende lezing (15/20min). Hierin zal expliciet het verband gelegd worden met de praktijk van de zorg, en dit als een uitnodiging voor verdere reflectie. Na de film wordt telkens een hapje en drankje aangeboden, en is er ruimte voor een informele nabespreking.